Najważniejsza jest terminowa spłata rat

Najważniejsza zasada, której trzeba się trzymać, jest taka, że rata musi wpływać na czas. Bank nie interesuje się, kto faktycznie przelał pieniądze. Jeśli pojawi się opóźnienie, konsekwencje (w tym negatywny wpis w BIK) dotyczą obojga kredytobiorców. Dlatego na początku warto spisać choćby tymczasowe porozumienie: kto płaci ratę do czasu finalnych rozliczeń i jak druga strona będzie to rekompensować.

Jeśli jedna osoba przez pewien okres spłaca całość, a druga nie partycypuje, rozliczenia między byłymi partnerami można dochodzić później na drodze cywilnej. To jednak osobna sprawa — nie wpływa na obowiązek wobec banku.

Sprzedaż mieszkania i spłata kredytu

Najczystsze rozwiązanie to sprzedaż nieruchomości. Z ceny transakcyjnej spłacany jest pozostały kredyt, a nadwyżka (jeśli zostaje) jest dzielona zgodnie z ustaleniami lub orzeczeniem sądu. Ten wariant jest często wybierany, gdy żadna ze stron nie chce lub nie może przejąć całego zobowiązania.

Wybierając tę opcję, warto pamiętać o kosztach: prowizji pośrednika, podatkach (jeśli sprzedaż jest przed upływem 5 lat od nabycia), opłatach notarialnych i ewentualnej prowizji za wcześniejszą spłatę, która zależy od warunków umowy kredytowej.

Przejęcie kredytu przez jedną osobę

Jeśli jedna strona chce zatrzymać mieszkanie, trzeba uwolnić od długu drugiego kredytobiorcę. Bank zgodzi się na to tylko wtedy, gdy osoba przejmująca ma samodzielną zdolność kredytową na pozostałą kwotę kredytu (albo zapewni dodatkowego współkredytobiorcę,  np. rodzica czy nowego partnera). Często oznacza to konieczność refinansowania, czyli przeniesienia kredytu do innego banku na nowych warunkach, bo dotychczasowy bank może nie być skłonny zmieniać umowy.

W takim procesie bank zwykle oczekuje dokumentów potwierdzających podział majątku lub porozumienie u notariusza (w tym oświadczenia drugiej strony o braku roszczeń do nieruchomości). Jeśli w porozumieniu przewidziana jest spłata byłego partnera, bank może wymagać potwierdzenia rozliczenia przed wypłatą środków.

Co wybrać?

Jeśli chodzi o rozwiązanie kwestii wspólnego kredytu po rozwodzie, najbezpieczniej zacząć od policzenia trzech rzeczy: ile realnie zostało do spłaty kredytu, ile dziś jest warte mieszkanie oraz czy jedna osoba ma zdolność, by samodzielnie przejąć zobowiązanie. Te trzy informacje zwykle od razu pokazują, które rozwiązanie opłaca się bardziej: sprzedaż i zamknięcie tematu kredytu, czy przejęcie nieruchomości przez jedną stronę i rozliczenie się między sobą.

Warto też pamiętać, że niezależnie od ustaleń po rozstaniu bank nadal widzi dwie osoby jako współodpowiedzialne za raty, więc do czasu formalnego uporządkowania spraw najważniejsze jest utrzymanie terminowych spłat i zebranie dokumentów potrzebnych do wybranego wariantu.

Artykuł Kredyt hipoteczny po rozwodzie – co warto wiedzieć? pochodzi z serwisu Marcin Piegus Ekspert Nieruchomości.

Koniec bram otwieranych na zewnątrz

Jedną z najbardziej odczuwalnych zmian będzie obowiązek montowania bram i furtek otwieranych wyłącznie do wnętrza posesji. Oznacza to, że skrzydła nie będą mogły wychylać się na chodnik, drogę ani inną przestrzeń publiczną. Dotychczas było to powszechne rozwiązanie, szczególnie na wąskich działkach. W praktyce jednak często prowadziło do niebezpiecznych sytuacji. Nowe przepisy mają ten problem całkowicie wyeliminować, stawiając bezpieczeństwo użytkowników przestrzeni publicznej na pierwszym miejscu.

Ostrza, kolce i drut kolczasty – zakaz do 2,2 metra

Nowelizacja zaostrza również zasady dotyczące elementów wykończeniowych ogrodzeń. Od 20 września 2026 roku nie będzie wolno stosować: ostrych zakończeń, tłuczonego szkła, drutu kolczastego, metalowych kolców na wysokości do 2,2 metra. Dotychczas limit wynosił 1,8 metra, co oznacza wyraźne zaostrzenie przepisów. Celem jest ograniczenie ryzyka skaleczeń, szczególnie w przypadku dzieci, zwierząt oraz osób przypadkowo zbliżających się do ogrodzenia. Nowe regulacje nie działają wstecz. Jeśli ogrodzenie powstało wcześniej, nie trzeba go demontować. Obowiązek dostosowania pojawi się dopiero przy przebudowie, podwyższeniu płotu lub wymianie jego elementów po wejściu przepisów w życie.

Nowe minimalne wymiary furtek i bram

Ustawodawca wprowadza także konkretne wymagania wymiarowe, związane z dostępnością. Furtka musi mieć co najmniej 0,9 m szerokości, a brama wjazdowa minimum 2,4 m w świetle. W budynkach wielorodzinnych, obiektach użyteczności publicznej oraz zamieszkania zbiorowego furtki nie mogą utrudniać dostępu osobom z niepełnosprawnościami czy innymi szczególnymi potrzebami. To element szerszej polityki projektowania uniwersalnego, która stopniowo obejmuje coraz więcej obszarów prawa budowlanego.

Kogo obejmą nowe przepisy?

Zmiany będą dotyczyły prywatnych posesji na terenie całego kraju, zarówno w miastach, jak i na wsi, w tym także działek rolnych. Wyjątkiem są obiekty o szczególnym poziomie zabezpieczeń, takie jak zakłady karne czy obiekty wojskowe. Jeżeli budowa ogrodzenia zostanie zakończona przed 20 września 2026 roku, możliwe będzie zastosowanie dotychczasowych zasad. Po tej dacie każda nowa inwestycja lub modernizacja będzie musiała spełniać nowe wymogi. W praktyce oznacza to, że nawet wymiana samej furtki lub bramy po tym terminie wymusi dostosowanie całego rozwiązania do aktualnych przepisów.

Dlaczego ustawodawca zdecydował się na zmiany?

Ministerstwo Rozwoju i Technologii podkreśla, że celem nowelizacji jest poprawa bezpieczeństwa, estetyki oraz dostępności przestrzeni publicznej. Regulacje dotyczące ogrodzeń są jedynie częścią większego pakietu zmian w Warunkach Technicznych, obejmującego także m.in. efektywność energetyczną budynków, akustykę oraz rozwiązania prospołeczne. Zgodnie z projektem rozporządzenia, kluczowe zmiany dotyczące ogrodzeń, bram i furtek zaczną obowiązywać od 20 września 2026 roku. Dla wielu inwestorów to ostatni moment, aby zdecydować, czy realizować plany jeszcze według starych zasad, czy już projektować ogrodzenie zgodne z nowymi wymogami.

Artykuł Nowe przepisy dotyczące ogrodzeń, bram i furtek pochodzi z serwisu Marcin Piegus Ekspert Nieruchomości.

Założenia ustawy

Tzw. najem senioralny ma być nowym rozwiązaniem skierowanym do starszych osób, które mieszkają w lokalach ograniczających ich samodzielność. Chodzi tu przede wszystkim o osoby, które mieszkają w mieszkaniach w blokach na wyższych piętrach i nie mają dostępu do wind. Ze względu na ograniczenia ruchowe nieczęsto opuszczają swoje mieszkania. Samotność i izolacja prowadzą zarówno do pogorszenia samopoczucia psychicznego, jak i zdrowotnego. Problem ten jest poważny, a jego skala będzie się jeszcze powiększać wraz z postępującym starzeniem się społeczeństwa.

W ramach najmu senioralnego umowa zawierana byłaby z gminą i umożliwiałaby przeniesienie się do lokalu bez barier architektonicznych. Decydując się na to rozwiązanie, seniorzy tymczasowo oddawaliby swoje mieszkania gminie, a w zamian otrzymaliby lokale dostosowane do ich potrzeb. Samorząd natomiast mógłby podnajmować mieszkanie, które jest własnością seniora. Jeśli osoba starsza zrezygnuje z najmu od gminy, jej mieszkanie zostanie jej zwrócone. Aby skorzystać z tego rozwiązania, seniorzy muszą spełnić kilka warunków, w tym wiek powyżej 60 lat, mieszkanie w bloku bez windy, na co najmniej 3.piętrze.

Nowe przepisy mogą generować problemy

Według opinii RPO poważne problemy może generować fakt powiązania ze sobą trzech stosunków prawnych – dwóch umów najmu lokalu i jednej umowy podnajmu, w których ramach powstaje konflikt interesów i praw seniora oraz podnajemcy lokalu. Szczególną uwagę RPO zwraca na problem z odzyskaniem lokalu przez seniora po rozwiązaniu umowy najmu senioralnego oraz dwóch pozostałych umów. Stanisław Trociuk, zastępca RPO, zauważył, że w przypadku odmowy podnajemcy dobrowolnego opuszczenia lokalu, to senior ponosi całe ryzyko związane z opróżnieniem mieszkania. Po rozwiązaniu umowy najmu senior może znaleźć się w trudnej sytuacji, ponieważ nie będzie mógł wrócić do swojego lokalu przez nieokreślony czas, ze względu na długi i nieprzewidywalny proces eksmisji podnajemcy oraz ewentualny czas oczekiwania na lokal socjalny, jeśli będzie mu przysługiwał. Ponadto RPO wskazał, że problemy może generować również brak jednoznacznego określenia obowiązków finansowych gminy i seniora w trakcie trwania umów najmu. Projekt ustawy nie określa bowiem, na jakich warunkach finansowych gmina będzie korzystać z lokalu seniora — pozostawia to do ustalenia między seniorem i gminą, co — zdaniem RPO — postawi seniorów w gorszej pozycji podczas rozmów. Nie uregulowano także zasad odpowiedzialności za ewentualne szkody wyrządzone w lokalu seniora przez podnajemców. Swoje zastrzeżenia wyrazili też eksperci zajmujący się polityką mieszkaniową. Wśród nich wskazali na ograniczoną liczbę mieszkań komunalnych i długie kolejki oczekujących na nie osób.

W połowie września projekt tej ustawy trafił do konsultacji, na ostateczną wersję musimy zatem jeszcze poczekać.

Artykuł Projekt ustawy o najmie senioralnym budzi wątpliwości pochodzi z serwisu Marcin Piegus Ekspert Nieruchomości.

Miasto ma znaczenie

Nie jest tajemnicą, że w największych miastach ceny nieruchomości są najwyższe. Warszawa, Kraków czy Wrocław to rynki, gdzie metr kwadratowy potrafi kosztować fortunę. Dzieje się tak, bo tam koncentrują się największe firmy, jest więcej ofert pracy, a infrastruktura sprzyja wygodnemu życiu. W mniejszych miastach ceny są niższe, ale i tu bywają wyjątki. Jeśli miejscowość jest turystyczna, dobrze skomunikowana albo dynamicznie się rozwija, ceny mogą rosnąć szybciej, niż się wydaje.

Dzielnica – prestiż czy oszczędność?

W dużych miastach liczy się nie tylko samo miasto, ale i konkretna dzielnica. Mieszkania w centrum są zwykle najdroższe, ale wcale nie każdy chce tam mieszkać. Niektórym bardziej odpowiadają zielone, spokojne osiedla na obrzeżach, zwłaszcza jeśli mają dobre połączenie komunikacyjne z resztą miasta. Są też dzielnice uważane za prestiżowe – tam ceny nieruchomości winduje ekskluzywne sąsiedztwo, dostęp do dobrej infrastruktury czy bliskość terenów rekreacyjnych. Z drugiej strony są też rejony mniej popularne, gdzie ceny mieszkań są niższe, ale może to oznaczać gorszą komunikację, mniej zieleni albo wyższy poziom przestępczości.

Bliskość szkół, sklepów i komunikacji

Wartość nieruchomości rośnie, jeśli w pobliżu znajdują się dobre szkoły, sklepy, przychodnie czy miejsca rekreacyjne. To dlatego mieszkania w sąsiedztwie popularnych placówek edukacyjnych są tak pożądane przez rodziny z dziećmi. Nie bez znaczenia jest też komunikacja – jeśli w pobliżu jest metro, tramwaje lub szybki dojazd do centrum, ceny mieszkań rosną. Z kolei brak takich udogodnień może sprawić, że nawet piękne osiedle nie będzie cieszyć się dużym zainteresowaniem.

Cisza czy zgiełk?

Nie każdy marzy o mieszkaniu w samym centrum miasta. Wiele osób ceni sobie spokój, więc nieruchomości położone w cichej okolicy, z dala od hałasu, mogą być dla nich atrakcyjniejsze. Są też tacy, którzy wolą mieszkać w pobliżu restauracji, klubów i tętniących życiem ulic – wtedy ważne jest, by lokalizacja pasowała do ich stylu życia.

Jak lokalizacja wpływa na przyszłość inwestycji?

To, ile kosztuje mieszkanie dzisiaj, to jedno. Ważne jest też, jak jego wartość zmieni się w przyszłości. Jeśli w okolicy planowane są duże inwestycje, nowe linie metra, drogi czy centra biznesowe, to prawdopodobnie ceny pójdą w górę. Z drugiej strony, jeśli w pobliżu powstanie ruchliwa trasa, wysypisko śmieci albo osiedle o złej reputacji, wartość nieruchomości może spaść.

Warto też pamiętać, że moda na konkretne lokalizacje się zmienia. Dzielnice, które kiedyś nie cieszyły się dobrą opinią, mogą z czasem stać się jednymi z najbardziej pożądanych miejsc do życia. Z kolei osiedla uznawane dziś za prestiżowe mogą stracić na wartości, jeśli zabraknie inwestycji lub zmieni się struktura mieszkańców. Dlatego przed zakupem warto dokładnie przeanalizować zarówno obecną sytuację, jak i plany rozwoju danej okolicy.

Artykuł Jak lokalizacja wpływa na wartość nieruchomości? pochodzi z serwisu Marcin Piegus Ekspert Nieruchomości.

Co warto wiedzieć o procedurze spadkowej?

Dziedziczenie może odbywać się na dwa sposoby. W pierwszym to testament określa wolę spadkodawcy i aby tak było, musi on sporządzić ten ważny dokument za życia. Jeśli tego nie zrobił, przekazanie spadku najbliższym przebiega na mocy ustawy prawa. Gdy brak testamentu do spadku mają prawo cztery grupy osób. W pierwszej kolejności dziedziczy między innymi małżonek, pasierb, zięć, synowa, rodzeństwo, ojczym, macocha i teściowie. W drugiej grupie znajdują się prócz innych osób również rodzice czy rodzeństwo. W trzeciej grupie są dziadkowie spadkodawcy lub osoby ich zastępujące, a w czwartej dalsza rodzina.

Co ważne członkowie rodziny z grupy drugiej mają prawo do dziedziczenia tylko wtedy gdy osób z pierwszej grupy nie ma. Zasada ta tyczy się odpowiednio każdej z grup spadkobierców. Jeśli spadkodawca nie ma żadnej rodziny, której należy się spadek lub uprawnieni do tego zrzekną się go, majątek osoby zmarłej przechodzi na Skarb Państwa.

Warto pamiętać, że spadek wiąże się często nie tylko z korzyścią majątkową, ale i obowiązkiem podatkowym. To czy dotyczy nas w tym wypadku obowiązek fiskalny, zależy od tego, do której grupy spadkobierców należymy. Na przykład małżonek, pasierb czy rodzeństwo są zwolnieni z podatku od spadków i darowizn. W przypadku osób z pozostałych grup wszystko zależy od wartości masy spadkowej.

Istnieją też konkretne sytuacje, w których spadkobierca nawet ten niebędący najbliższą osobą zmarłego może uniknąć płacenia podatku. Dzieje się tak na przykład, wtedy gdy osoba z prawem do spadku nie posiada prawa własności do innej nieruchomości mieszkalnej lub nie sprzeda odziedziczonego lokum przez 5 lat od otrzymanie do niej prawa własności.

Co z dziedziczeniem długów?

Jak już wiemy, spadek to nie zawsze tylko korzyść majątkowa. W świetle polskiego prawa dziedziczeniu podlegają również długi. W praktyce oznacza to, że jeśli spadkobierca nie zrzeknie się spadku, będzie musiał spłacić wszystkie zaległe zobowiązania, które miała osoba zmarła. Co ważne, odpowiedzialność finansowa spadkobierców ograniczona jest wartością masy spadkowej. Czyli jeśli długi przewyższają wartość korzyści majątkowej, nie musimy ich spłacać w całości. Zasada ta została wprowadzona nowelizacją przepisów sprzed kilku lat.

Zdarza się też, że w odziedziczonym mieszkaniu wciąż przebywają lokatorzy. Jeśli po przeprowadzeniu procedury spadkowej nie chcą oni dobrowolnie opuścić lokum, może to oznaczać początek żmudnego i czasochłonnego procesu eksmisji. Choć prawo w tej sytuacji stoi po stronie nowego właściciela, nim podejmiemy konkretne kroki prawne, warto najpierw porozmawiać lokatorami i wyznaczyć dogodny dla obu stron termin opuszczenia lokalu. Co ważne bez zapewnienia mieszkania zastępczego nie można eksmitować z lokum kobiet w ciąży, osób nieletnich czy niepełnosprawnych. W takim wypadku obowiązek znalezienia innego miejsca zamieszkania dla lokatorów spoczywa na spadkobiercy.

Artykuł Sprzedaż nieruchomości otrzymanej w spadku pochodzi z serwisu Marcin Piegus Ekspert Nieruchomości.

Co warto wiedzieć o opłacie przekształceniowej i bonifikatach?

Wysokość opłaty przekształceniowej jest równa aktualnej opłacie rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Zobowiązanie to trzeba uregulować w każdym roku do marca przez 20 lat. Co ważne może ona podlegać waloryzacji. Warto podkreślić, że opłatę przekształceniową można wnieść z góry, korzystając przy tym z bonifikat, które mogą być ogłoszone przez dotychczasowego właściciela działki. Dla terenów należących do Skarbu Państwa ustawowa obniżka dla osób fizycznych może wynieść nawet 60%. Tak duży upust jest jednak możliwy tylko wtedy gdy cała opłata zostanie uregulowana w pierwszym roku obowiązywania opłaty przekształceniowej.

Bonifikata dotycząca kosztów związanych z przekształceniem zasad użytkowania gruntów pod zabudową mieszkalną to spora pomoc dla spółdzielni i wspólnot mieszkaniowych. Im później jednak zdecydują się one na uregulowanie tej należności, tym upust będzie mniejszy. Według zasad dotyczących parceli należących do Skarbu Państwa w kolejnych latach obowiązywania ustawy jest to odpowiednio 50,40, 30, 20 i 10%. Najwięcej korzyści z bonifikaty odniosą więc ci, którzy szybko zdecydują się na spłatę pełnej należności.

Co z gruntami należącymi do samorządów?

Jak wiadomo nie wszystkie grunty, pod którymi znajdują się bloki czy innego rodzaju zabudowa mieszkalna należą do Skarbu Państwa. Pod niektórymi budynkami znajdują się grunty komunalne. W takiej sytuacji to gmina decyduje o tym, czy chce wprowadzić bonifikaty i w jakiej wysokości. Tuż po wprowadzeniu ustawy w Gdańsku obowiązywała bonifikata w wysokości 95%, w Białej Podlaskiej było to aż 95% wartości gruntu. W Krakowie czy Lublinie upust ten wynosił do 60% wartości parceli.

Przepisy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie zawsze są proste w interpretacji. Jednym z poważniejszych problemów ustawy obowiązującej od kilku lat jest ustalenie zakresu przedmiotowego bonifikaty. Grunty, które ulegają uwłaszczeniu to te, na których stoją obecnie budynki mieszkalne. Co wtedy z infrastrukturą osiedlową taką jak place zabaw, fontanny miejskie czy nawet miejsca parkingowe? Okazuje się, że status takich gruntów nie jest jasny i nawet urzędnicy miewają w tym wypadku problemy z ustaleniem jasnych zasad. Taka sytuacja przekłada się na trudności zarządców, którzy nie do końca wiedzą, z które grunty zapłacić.

Artykuł Uwłaszczenie gruntów pod budynkami mieszkalnymi a bonifikaty pochodzi z serwisu Marcin Piegus Ekspert Nieruchomości.

ABC przekształcenia prawa własności

Opłata przekształceniowa nie jest małym wydatkiem. Jest to równowartość aktualnej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Zobowiązanie to można uregulować jednorazowo lub płacić co rok przez 20 lat. Zarządcy, którzy zdecydują się na pierwsze rozwiązanie, mogą skorzystać z bonifikaty. Co to takiego? Jest to zniżka oferowana przez gminy lub Skarb Państwa przy zakupie nieruchomości. Można ją uzyskać pod warunkiem, że dana parcela nie będzie służyła celom komercyjnym. Grunty, na których stoją bloki lub innego rodzaju zabudowa mieszkalna mogły pierwotnie należeć do gmin, lub Skarbu Państwa.

Jeśli przekształceniu prawa własności ulegają parcele Skarbu Państwa, wysokość bonifikaty mogła wynieść maksymalnie 60%. Na taki upust mieli szansę nowi właściciele gruntów, którzy zdecydowali się na uiszczenie całej opłaty w pierwszym roku obowiązywania ustawy. Z każdym kolejnym rokiem bonifikata malała i w kolejnych latach wynosiła odpowiednio 50,40, 30, 20 i 10% aktualnej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Obecnie po kilku latach obowiązywania ustawy wiemy, że nie jest ona doskonała. Przekształcenie prawa własności dotyczyło gruntów pod zabudową mieszkalną, jednak nie do końca wiadomo czy obejmuje ona również tereny gdzie stworzono infrastrukturę osiedlową.

Co z gruntami gminnymi

Nie wszystkie parcele, na których obecnie stoi zabudowa mieszkalna należą do Skarbu Państwa. Część z nich to grunty gmin, które też ulegają przekształceniu prawa własności. W tej sytuacji to jednak poszczególne gminy decydują czy stosują bonifikaty przy opłacie przekształceniowej oraz jaka będzie ich wysokość. W Krakowie i Lublinie upust za jednorazową spłatę zobowiązania w pierwszym roku wynosił 60%. W Białej Podlaskiej czy Gdańsku było to aż 95% całości opłaty. Co ważne prawo do bonifikaty tracą podmioty, które według prawa prowadzą działalność komercyjną. Może to dotyczyć na przykład rentierów, którzy posiadają na własność cały budynek mieszkalny na przykład kamienicę.

Jak wspominaliśmy, zdarzają się sytuację, w których nie wiadomo czy dany grunt podlega zmianom własności czy nie. Najczęściej niejasny status posiadają place zabaw, miejsca integracji sąsiedzkiej czy miejsca parkingowe. Przestrzenie te nie są gruntami, na których stoi zabudowa mieszkalna, jednak stanowią istotny element osiedla, bez nich trudno byłoby funkcjonować mieszkańcom. Jeśli dany teren należy do gminy, to urzędnicy na szczeblu samorządowym rozwiązują tego typu kłopoty z interpretacją prawa.

Artykuł Przekształcenie prawa wieczystego użytkowania we własność pochodzi z serwisu Marcin Piegus Ekspert Nieruchomości.

Deweloperzy od dawna narzekają na brak atrakcyjnych gruntów pod realizacje nowych inwestycji mieszkaniowych. W dużych miastach, im bliżej centrum, tym trudniej o grunt pozwalający na budowę mieszkań zgodnie z obowiązującymi przepisami. Dostępne działki często są małe i ciśnięte między istniejącą już zabudowę, a mimo to bardzo drogie.

Budowa na gruntach rolnych w miastach

Na obrzeżach wielu miast znajdują się grunty, które mogłyby zostać wykorzystane pod zabudowę, jednak formalnie wiele z tych obszarów jest wciąż gruntami rolnymi, które są gospodarowane przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa (KOWR). W efekcie nowe osiedla są realizowane coraz dalej od miast, co niekorzystnie wpływa na komfort mieszkańców i prowadzi do niekontrolowanego rozrastania się przedmieść, często ubogich niezbędną infrastrukturę.

Zmiany w ustawach o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o kształtowaniu ustroju rolnego odblokowują grunty rolne spółek Skarbu Państwa, oraz grunty KOWR. Przejęte grunty rolne, które są przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, zostaną przekazane gminom w celu realizacji na nich nowych inwestycji.

Uwolnienie obrotu gruntami rolnymi

Nowelizacja ustaw znosi również ograniczenie w obrocie gruntami rolnymi znajdującymi się w granicach miast. Będą one wyjęte spod ochrony ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego.

Prezes Krajowego Ośrodka Rolnictwa straci prawo pierwokupu miejskich gruntów rolnych, dzięki czemu prywatnymi gruntami o charakterze rolniczym będzie można handlować na takich samych zasadach, jakie obowiązują w przypadku działek budowlanych. Łatwiej też będzie zmienić status gruntu z rolnego na budowlany.

Zielone światło do ekspertów

Zmiany są od dłuższego czasu oczekiwane przez deweloperów, którzy deklarują, że mogliby realizować większą liczbę inwestycji, ale na przeszkodzie staje im brak gruntów. Niewystarczająca liczba mieszkań w odniesieniu do potrzeb kupujących sprawia, że ceny nieruchomości mieszkaniowych regularnie rosną.

Nawet kilkumiesięczny spadek zainteresowanie ze strony kupujący jedynie wyhamował dynamikę wzrostów, ale nie doprowadził do większej korekty cen. Dopiero znaczne zwiększenie podaży mogłoby spowodować odwrócenie trendu, co pozytywnie wpłynęłoby na sytuację osób planujących zakup własnego mieszkania.

Nowelizacja przepisów została też pozytywnie odebrana przez ekspertów działających na rynku nieruchomości. Zwracają oni jednak uwagę na konieczność właściwego planowania inwestycji realizowanych na odrolnianych terenach. Zadaniem miejskich urbanistów jest przeciwdziałanie niekontrolowanemu rozprzestrzenianiu się miast oraz niszczeniu terenów cennych przyrodniczo. Nowoczesne i przyjazne dla mieszkańców osiedla wraz z rozwojem potrzebnej infrastruktury znacząco wpływają na komfort mieszkańców.

Artykuł Zmiany w obrocie ziemią rolną – co zmieniła nowelizacja ustawy? pochodzi z serwisu Marcin Piegus Ekspert Nieruchomości.